Home › Wetenschap & debat › Bias in gender-onderzoek
Bias in gender-onderzoek
Veel transgenderzorg-onderzoek werft via gespecialiseerde klinieken.
Selectiebias
Veel transgenderzorg-onderzoek werft via gespecialiseerde klinieken. Daardoor zijn de uitkomsten mogelijk niet representatief voor alle mensen met gendervragen. Bij online-enquêtes (bijvoorbeeld Littman 2018) speelt werving via specifieke gemeenschappen een rol.
Loss-to-follow-up
Langetermijnstudies kampen vaak met hoge uitval. Wanneer de uitvallende deelnemers verschillen van degenen die blijven (bijvoorbeeld omdat detransitioners minder geneigd zijn opnieuw aan de kliniek te rapporteren) ontstaat een vertekend beeld.
Ontbreken van controlegroepen
Door de aard van het veld zijn RCT's zeldzaam. Cohortstudies vergelijken vaak behandelde personen met de algemene bevolking, niet met een vergelijkbare groep onbehandelde transgender personen — wat causale uitspraken bemoeilijkt.
Publicatiebias
Studies met positieve uitkomsten worden vaker en sneller gepubliceerd. De systematische reviews van York en SBU benoemden expliciet de uitdagingen rond de bewijskwaliteit in dit veld.
Bronnen
Cass, H. (2024). Independent Review of Gender Identity Services for Children and Young People: Final Report. cass.independent-review.uk
Bränström, R., Pachankis, J.E. (2019, gecorrigeerd 2020). Reduction in Mental Health Treatment Utilization Among Transgender Individuals After Gender-Affirming Surgeries. American Journal of Psychiatry, 177(8), 727–734. doi:10.1176/appi.ajp.2019.19010080
Biggs, M. (2022). The Dutch Protocol for Juvenile Transsexuals: Origins and Evidence. Journal of Sex & Marital Therapy, 49(4), 348–368. doi:10.1080/0092623X.2022.2121238