Home › Detransitie › Internationale detransitie-statistieken
Internationale detransitie-statistieken
Detransitie-cijfers in de literatuur lopen sterk uiteen, van minder dan 1% tot meer dan 10%.
Variatie in percentages
Detransitie-cijfers in de literatuur lopen sterk uiteen, van minder dan 1% tot meer dan 10%. De variatie wordt verklaard door verschillen in definitie (stop met hormonen vs. terugkeer in oorspronkelijke geslachtsrol vs. juridische terugkeer), follow-up-duur (kort vs. lang) en samenstelling van de onderzoekspopulatie.
Loss-to-follow-up
Cohortstudies hebben vaak hoge uitvalspercentages. Detransitioners zijn minder geneigd opnieuw contact te zoeken met de oorspronkelijke kliniek, waardoor de detransitiecijfers in klinische cohorten waarschijnlijk onderschat worden.
Recente bevindingen
Britse en Amerikaanse data uit de jaren 2020 suggereren hogere detransitiepercentages dan eerdere studies, mogelijk doordat de patiëntpopulatie sterk veranderde sinds rond 2015 (meer adolescente meisjes, meer co-occurring problematiek).
Bronnen
Cass, H. (2024). Independent Review of Gender Identity Services for Children and Young People: Final Report. cass.independent-review.uk
Biggs, M. (2022). The Dutch Protocol for Juvenile Transsexuals: Origins and Evidence. Journal of Sex & Marital Therapy, 49(4), 348–368. doi:10.1080/0092623X.2022.2121238