Home › Wetenschap & debat › Steensma 2013 — desistance bij kinderen

Steensma 2013 — desistance bij kinderen

Steensma en collega's volgden in Amsterdam een cohort van kinderen met genderdysforie en publiceerden in 2013 in het Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry hun bevindingen over factoren die voorspellen of dysforie aanhoudt (persistence) of verdwijnt (desistance) tussen kindertijd en adolescentie..

Onderzoek

Steensma en collega's volgden in Amsterdam een cohort van kinderen met genderdysforie en publiceerden in 2013 in het Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry hun bevindingen over factoren die voorspellen of dysforie aanhoudt (persistence) of verdwijnt (desistance) tussen kindertijd en adolescentie.

Belangrijkste bevindingen

Bij een meerderheid van de onderzochte kinderen verdween de dysforie rond de start van de puberteit. Factoren die geassocieerd waren met persistentie waren onder meer: intensiteit van de dysforie, sociale transitie in de kindertijd, leeftijd bij eerste presentatie en cognitieve en affectieve cross-gender identificatie.

Betekenis voor beleid

De studie wordt in beleidsdiscussies over jeugdgenderzorg veel aangehaald, onder meer in de Cass Review. Het wijst op het belang van zorgvuldig differentiëren in welke kinderen baat zouden hebben bij medische interventie.