Heim › Læknisfræði › Segahætta vegna estrógens

Segahætta við estrógenmeðferð

Estrógenmeðferð sem hluti af kvenvæðandi hormónameðferð eykur hættuna á bláæðasegareki (VTE): blóðtappa í bláæðum fóta (djúpbláæðasega) eða í lungum (lungnasega). Hættan fer eftir íkomuleið, skömmtum og einstaklingsbundnum þáttum.

Rannsóknargrundvöllur

Hóprannsókn Getahun og samstarfsfólks (2018), sem birtist í Annals of Internal Medicine, sýndi hærri tíðni bláæðasegareks hjá transkonum á estrógenmeðferð en hjá samanburðarhópum. Einnig sýna evrópsku ENIGI-hóprannsóknirnar og langtímarannsókn Wierckx og samstarfsfólks (2012) aukna tíðni segamyndunar hjá transkonum.

Lyf til inntöku samanborið við lyf í gegnum húð

Leiðbeiningar Endocrine Society um klíníska meðferð (2017) benda á að etínílestradíól til inntöku hafi sterkari áhrif á storkuþætti í lifur en önnur estrógenlyf og tengist meiri hættu á bláæðasegareki. Estradíól sem gefið er í gegnum húð (plástur, gel) tengist minni áhættu og er ráðlagt fyrir sjúklinga í aukinni áhættu.

Áhættuþættir

• Aldur yfir fertugu
• Reykingar
• Ofþyngd og offita
• Erfðatengdir storkukvillar (svo sem factor V Leiden)
• Langvarandi hreyfingarleysi eða skurðaðgerðir
• Fyrri saga um segamyndun eða lungnasega

Ráðleggingar í klínísku starfi

Alþjóðlegar leiðbeiningar ráðleggja áhættumat áður en estrógenmeðferð hefst, þar sem tekið er mið af fjölskyldusögu, lífsstíl og öðrum sjúkdómum. Við aukna áhættu er transdermal gjöf kjörin. Eindregið er ráðlagt að reykja ekki og oft er estrógenmeðferð stöðvuð tímabundið í kringum skurðaðgerðir.