Women's Declaration International
Women's Declaration International (WDI) is een internationale organisatie die in 2019 werd opgericht en tot december 2021 Women's Human Rights Campaign heette. Tot de oprichters behoren Sheila Jeffreys, Heather Brunskell-Evans en Maureen O'Hara. De organisatie is gebouwd rond de Declaration on Women's Sex-Based Rights, die in maart 2019 in New York werd gepresenteerd.
Wat er te vinden is
Op de website staat de verklaring in een groot aantal talen, met de mogelijkheid om te ondertekenen. Daarnaast zijn er pagina's van landenafdelingen, webinars en nieuws. De verklaring roept staten op om in wetgeving het begrip geslacht te handhaven in plaats van gender of genderidentiteit.
Achtergrond
De organisatie is sterk omstreden. Onder meer de internationale vrouwenrechtenorganisatie AWID en het Southern Poverty Law Center noemen haar agenda discriminerend tegenover transgender personen. Zie ook internationale ontwikkelingen en juridisch.
De verklaring en de steun
De verklaring beroept zich op het VN-Vrouwenverdrag, in het Engels afgekort tot CEDAW. Zij stelt dat rechten van vrouwen en meisjes op sekse zijn gebaseerd en dat vervanging van het begrip sekse door genderidentiteit hen benadeelt. Transvrouwen worden in de tekst omschreven als mannen die een vrouwelijke genderidentiteit claimen. De site telt 40.394 individuele ondertekenaars en 560 organisaties uit 160 landen. De tekst is in ruim twintig talen beschikbaar, waaronder het Nederlands. Tot de organisaties die tekenden behoren het Women's Liberation Front en LGB Alliance. In Nederland verwijst de stichting Voorzij naar de verklaring. Hoe radicale feministen hier tegen de Transgenderwet aankijken, beschrijft het artikel radicale feministen zien de Transgenderwet als bedreiging.
Organisatie en activiteiten
WDI omschrijft zichzelf als een groep vrouwelijke vrijwilligers. De organisatie is geregistreerd in Engeland en Wales en gevestigd in Mildenhall in Suffolk. Zij verzorgt de webinarreeksen Feminist Question Time en Radical Feminist Perspectives. Er zijn afdelingen in onder meer Noorwegen, Duitsland en de Verenigde Staten. De Amerikaanse afdeling wordt geleid door Kara Dansky, die in 2022 publiek steun gaf aan de Women's Bill of Rights van de Republican Study Committee. In 2021 riep de organisatie op de Britse Gender Recognition Act in te trekken. In de Verenigde Staten verspreidde zij modelwetgeving onder parlementen van staten.
Verdere kritiek
De Amerikaanse National Organization for Women noemde leden van de organisatie tegenstanders van transrechten die zich als feminist voordoen. De rechtswetenschapper Sandra Duffy noemde het begrip op sekse gebaseerde rechten een fictie met een schijn van wettigheid. UN Women rekende genderkritische bewegingen in 2024 tot de bewegingen die zich tegen rechten keren. Meer over die verhouding staat bij gender en feminisme. Uitleg van de gebruikte termen staat onder begrippen.