Jesaja 5:20 als spiegel — de grote verwisseling in het genderdebat

Soms levert een oude tekst de scherpste diagnose van een moderne kwestie. Jesaja 5:20: "Wee hun die het kwade goed noemen en het goede kwaad, die duisternis voorstellen als licht en licht als duisternis, die bitter voorstellen als zoet en zoet als bitter." Wie nu kijkt naar het Nederlandse genderdebat, kan moeilijk om die regel heen — ook als hij zelf niet kerkelijk is. Voor de uitgebreide Bijbelse analyse verwijs ik naar gendersekte.nl; het stuk hieronder geeft de seculiere kern.

Wat de regel doet

Jesaja diagnostiseert geen specifieke wandaad. Hij beschrijft een toestand: een samenleving waarin de morele categorieën zelf op drift raken. Niet "ze doen iets verkeerd" — maar "ze kunnen het verschil tussen verkeerd en goed niet meer benoemen". Dat is een ander soort probleem. Het houdt niet op door betere argumenten. Het houdt pas op als de woorden hun werk weer mogen doen.

Vijf voorbeelden van verschuiving

Een mastectomie op een vijftienjarige heet zorg; een gesprek met haar over wachten heet conversie. Een ouder die om tijd vraagt is transfoob; een ouder die direct ja zegt op iedere bevestigingsvraag heeft "een veilig kind". "Vrouw" wordt door beleid hertaald tot "mens met een baarmoeder" — en de term "vrouw" zelf raakt verdacht. Een biologiedocent die uitlegt wat een eicel is, krijgt via een lesmap van een belangenorganisatie een correctie. De Wet conversiehandelingen criminaliseert de pen en laat het mes ongemoeid.

Op elk van deze plekken is hetzelfde mechanisme aan het werk: dat wat schaadt, heet zorg; dat wat zorg is, heet schade.

Wat een oudere bril toevoegt

De moderne analyse spreekt van "definitorische incoherentie" of "categoriale drift". Jesaja sprak dezelfde diagnose in een handzamere zin uit. Niet omdat de Schrift autoriteit moet hebben — voor wie haar niet als zodanig leest, is dat geen argument — maar omdat een patroon dat in 700 voor Christus al herkend werd, blijkbaar geen modegril is. Het is een vorm die zich telkens opnieuw aandient. Wij hebben hem nu, en we doen er goed aan hem te benoemen.