Post Trans
Post Trans is een verzameling verhalen van vrouwelijke detransitioners en desisters. Het project is opgezet door Elie en Nele, twee vrouwen uit België en Duitsland die zelf zijn gedetransitioneerd. Zij wilden een plek bieden waar vrouwen die zich niet langer als trans identificeren hun ervaring kunnen delen.
Het hoofdartikel over dit onderwerp is Detransitie-platforms en -gemeenschap.
Wat er te vinden is
De site bevat persoonlijke verhalen, een overzicht van hulpbronnen, een uitleg van de eigen waarden, een boekje en informatie over een enquête. De inhoud is in negen talen beschikbaar, waaronder Nederlands, Engels, Frans en Duits. Lezers kunnen een eigen verhaal insturen.
Achtergrond
De oprichters melden dat zij minder tijd aan het project besteden en niet elk bericht beantwoorden; de site wordt dus beperkt bijgehouden. Post Trans is een ervaringsplatform en geen onderzoeksbron: de verhalen zeggen niets over hoe vaak detransitie voorkomt. Toelichting op de gebruikte termen staat bij begrippen.
De oprichters
Elie en Nele beschrijven op de site hun eigen geschiedenis. Elie komt uit België en studeerde sociale wetenschappen. Zij begon op haar zestiende met testosteron, onderging op haar zeventiende een borstverwijdering en detransitioneerde op haar twintigste. Nele komt uit Duitsland en werkt als zelfstandig illustrator en grafisch ontwerper. Zij ging op haar twintigste in transitie en stopte na twee jaar testosteron en een borstverwijdering. Hun doel is een plek te bieden waar vrouwelijke detransitioners hun ervaring kunnen delen, en een ander verhaal te laten horen dan in de gangbare discussie over transidentiteit te vinden is.
Uitgangspunten
Post Trans heeft zijn waarden op een aparte pagina gezet. De site wil een veilige plek zijn waar detransitioners hun verhaal kwijt kunnen en steun krijgen. Aanvallen op de persoonlijke ervaringen van de schrijvers worden niet geaccepteerd. De oprichters willen ook niet dat verhalen uit hun verband worden gehaald. Zij zeggen geen enkele persoonlijke ervaring of identiteit ongeldig te willen verklaren en erkennen dat transgender personen ernstige problemen ondervinden door genderdysforie en discriminatie. Tegelijk weigeren zij teksten te schrappen die kritiek leveren op het bevestigende zorgmodel, omdat dat model volgens hen een aantal detransitioners heeft geschaad. Naast de verhalen is er een enquête over de behoeften van detransitioners en de steun die zij krijgen, en een onderdeel over Detrans Awareness Day. Nederlandstalige verhalen en bronnen over detransitie staan op transgemeenschap.nl.
Hoe u deze bron weegt
De uitgangspunten maken Post Trans gematigder van toon dan veel andere sites over detransitie: de oprichters keren zich tegen een zorgmodel en niet tegen transgender personen. Het verzoek om verhalen niet uit hun verband te halen is ook voor lezers relevant, want citaten uit dit soort getuigenissen worden vaak in politieke discussies gebruikt. De verhalen komen uitsluitend van vrouwen en zijn door de schrijvers zelf ingestuurd. Meer ervaringen van detransitioners staan elders op deze site. Achtergrond over de behandelingen die zij beschrijven staat onder medisch.