Ervaringen van detransitioners

Recent onderzoek onder detransitioners (waaronder Vandenbussche 2022, gepubliceerd in Journal of Homosexuality) inventariseert genoemde redenen.

Redenen

Recent onderzoek onder detransitioners (waaronder Vandenbussche 2022, gepubliceerd in Journal of Homosexuality) inventariseert genoemde redenen. Veelgenoemd zijn: meer accepterend worden van de eigen geboortesekse, complicaties of bijwerkingen, ervaring dat onderliggende mentale problemen niet zijn opgelost, druk vanuit sociale omgeving, en heroriëntatie op identiteit (bijvoorbeeld als homoseksueel of lesbisch).

Cijfers per ingreep — complicaties, uitkomsten en prevalentie, met bron — vind je op genderrisico.nl.

Variatie

Er is geen enkel profiel. Sommige detransitioners stoppen na korte hormoongebruik, anderen na chirurgie. Sommigen identificeren zich nog steeds als transgender of non-binair na detransitie; anderen identificeren zich opnieuw met hun geboortegeslacht. Persoonlijke verhalen zijn te beluisteren in de Amerikaanse podcast Heterodorx, waarin mensen aan het woord komen die een transitie hebben doorgemaakt of teruggedraaid, en te lezen op IW Features, dat onder meer detransitioners portretteert.

Klinische implicaties

De ervaringen wijzen op het belang van uitgebreide diagnostiek, ruimte voor twijfel in het behandeltraject, en goed beschikbare zorg voor wie wil detransitioneren — zonder oordeel en met aandacht voor zowel medische als psychologische aspecten.

Cijfers uit twee enquêtes

De enquête van Elie Vandenbussche telde 237 deelnemers, van wie ruim negen op de tien als meisje waren geboren. Zeven op de tien gaven als reden dat hun genderdysforie achteraf met andere problemen samenhing, zes op de tien noemden zorgen over hun gezondheid en de helft zei dat de transitie hun dysforie niet had verminderd. In de enquête van Lisa Littman uit 2021 onder honderd detransitioners vond ruim de helft dat zij vóór de behandeling onvoldoende waren onderzocht. Bijna een kwart noemde moeite met het aanvaarden van de eigen homoseksualiteit als een van de oorzaken van de transitiewens.

Wat zij nodig hadden

Deelnemers aan beide onderzoeken meldden vooral behoefte aan psychologische hulp, aan betrouwbare medische informatie over stoppen en aan contact met lotgenoten. Velen voelden zich in de steek gelaten door de behandelaars en door de lhbti-gemeenschap waartoe zij hadden behoord. Een deel verloor vrienden en een sociaal netwerk. Dat verklaart waarom zo weinig van hen terugkeren naar de kliniek, en waarom de cijfers van die klinieken een onvolledig beeld geven.

Verhalen

Het bekendste verhaal in Europa is dat van Keira Bell, die als tiener puberteitsremmers en testosteron kreeg en later een rechtszaak aanspande. Documentaires zoals The Detransition Diaries laten meer ervaringen zien. Een samengesteld interview met een vrouw die op haar zestiende aan haar transitie begon en haar lichaam nu probeert terug te krijgen, staat op genderplek.nl. Zie ook detransitie-platforms, psychologische gevolgen van detransitie en homoseksuele en lesbische jongeren in het genderdebat.