AAP-verklaring over transgender jongeren

De American Academy of Pediatrics (AAP) publiceerde in oktober 2018 in het tijdschrift Pediatrics een policy statement onder de titel 'Ensuring Comprehensive Care and Support for Transgender and Gender-Diverse Children and Adolescents', waarin zij een genderbevestigende ('gender-affirming'), niet-oordelende benadering aanbeveelt (bron).

Policy Statement 2018

De verklaring verscheen in Pediatrics van oktober 2018, met kinderarts Jason Rafferty als eerste auteur (bron). Het is een beleidsverklaring van een beroepsvereniging.

Besluit van augustus 2023

Op 4 augustus 2023 meldde de AAP dat haar bestuur de verklaring uit 2018 herbevestigde en opdracht gaf tot een uitgebreidere set richtlijnen voor kinderartsen, gebaseerd op een systematische review van het bewijs. De AAP kondigde een bijgewerkte verklaring met bijbehorende klinische en technische rapporten aan (bron). Als reden noemde zij onder meer de beperkingen van de toegang tot zorg door verboden in meer dan twintig staten. Het bestuur nam het besluit unaniem na 'zorgvuldige discussie' (vertaald; bron).

Andere Amerikaanse beroepsverenigingen

Een andere Amerikaanse beroepsvereniging, die van de plastisch chirurgen, adviseerde in februari 2026 om genderchirurgie uit te stellen tot de patiënt minstens 19 jaar is. De AAP liet NPR daarna weten dat haar beleid 'geen algemene aanbeveling voor chirurgie bij minderjarigen' bevat en dat de beslissing bij artsen, patiënten en gezinnen hoort te liggen (vertaald; bron). Hoe het beleid er in het land verder uitziet, staat in het artikel over genderzorg in de Verenigde Staten.

Wat de verklaring zegt

De AAP beveelt aan dat kinderen en jongeren toegang hebben tot genderbevestigende zorg, dat verzekeraars die zorg vergoeden, waaronder 'wanneer passend' ook chirurgische ingrepen, en dat gezinnen, scholen en gemeenschappen het kind steunen (bron). De verklaring noemt afwachtend beleid, het zogeheten watchful waiting, een 'verouderde benadering' (outdated approach) die het kind niet dient omdat 'cruciale steun wordt onthouden' (vertaald). De verklaring betoogt dat die benadering gebaseerd is op binaire opvattingen over gender en op een groep vroege studies met geldigheidsproblemen, methodologische gebreken en beperkte follow-up (bron). 'Conversie'- of 'reparatieve' behandelingen noemt de verklaring daarnaast apart als schadelijk (zelfde bron). Hoe afwachtend beleid in de praktijk werkt en waarin het verschilt van de affirmatieve route, staat op wpath.nl.

Kritiek op de onderbouwing

De psycholoog James Cantor publiceerde in 2020 in het Journal of Sex & Marital Therapy een controle van de bronnen van de verklaring. Volgens hem nam de verklaring geen enkel onderzoek naar de uitkomsten bij zulke kinderen op en gaf zij de inhoud van haar eigen bronnen verkeerd weer: die zeiden 'herhaaldelijk precies het tegenovergestelde' van wat de AAP eraan toeschreef (vertaald; bron). Dit is Cantors eigen oordeel. Over het verloop van genderdysforie bij kinderen, waar het watchful-waiting-model op steunt, zie de studie van Steensma uit 2013.

Verschil met Europa

De positie van de AAP staat tegenover de koers van een aantal Europese landen. Engeland en Zweden lieten het bewijs systematisch opnieuw beoordelen en Finland stelde in 2020 een nieuwe richtlijn op. De Zweedse Socialstyrelsen oordeelde in 2022 dat de risico's van puberteitsremmers en hormonen voor minderjarigen op groepsniveau waarschijnlijk zwaarder wegen dan de verwachte voordelen (bron). De Finse COHERE schreef in 2020 dat de onderzoeksgegevens over de behandeling van minderjarigen beperkt zijn (bron). Hoe dat per land verliep, leest u bij beleid per land en in het artikel over de Cass Review.