NICE-review (VK, 2020)
In oktober 2020 stelde het Britse National Institute for Health and Care Excellence (NICE) een evidence review op over puberteitsremmers (GnRH-analogen) bij kinderen en jongeren tot en met 18 jaar met genderdysforie. NHS England gaf de opdracht, als onderbouwing voor het onafhankelijke onderzoek van Hilary Cass. Het is een beoordeling van bestaand onderzoek, geen behandelrichtlijn.
Het hoofdartikel over dit onderwerp is Genderzorg in het Verenigd Koninkrijk.
Wat erin staat
De review beoordeelt de klinische effectiviteit, de veiligheid en de kosteneffectiviteit. Voor de belangrijkste uitkomsten, zoals genderdysforie, psychische gezondheid, lichaamsbeeld en psychosociaal functioneren, is het bewijs volgens NICE van zeer lage zekerheid. De onderzoeken laten weinig verandering zien tussen het begin van de behandeling en de vervolgmeting. Omdat controlegroepen ontbreken, is niet vast te stellen wat zonder behandeling zou zijn gebeurd. De studies wijzen erop dat de toename van botdichtheid tijdens de puberteit kan afnemen. Bewijs over kosteneffectiviteit werd niet gevonden.
Opzet en methode
De zoekactie naar literatuur vond plaats op 23 juli 2020 en de inhoud is bijgewerkt tot 14 oktober 2020. NICE nam negen observationele studies op: vijf retrospectieve studies, drie prospectieve studies en één dwarsdoorsnedeonderzoek. Twee studies bevatten een vergelijking tussen groepen; de overige zeven vergeleken dezelfde deelnemers voor en na de behandeling. De zekerheid van het bewijs is per uitkomst beoordeeld met een aangepaste versie van de GRADE-methode. De vraag was steeds hoe puberteitsremmers zich verhouden tot psychologische ondersteuning, sociale transitie of geen behandeling. Het document vermeldt dat het in Engeland gebruikte middel triptoreline voor deze toepassing niet geregistreerd is.
De Nederlandse studies
Een deel van het bewijs komt uit Nederland. De studie van De Vries en collega's uit 2011 onder 70 jongeren liet geen verandering zien in de score voor genderdysforie. De score voor depressie daalde, die voor angst en boosheid bleven gelijk, en het algemeen functioneren verbeterde. NICE merkt op dat alle studies uit een klein aantal, vooral Europese, centra komen, wat de uitkomsten kan vertekenen. Het onderzoek van De Vries hoort bij de onderbouwing van het Dutch Protocol.
Kanttekeningen van NICE zelf
NICE noemt het denkbaar dat het uitblijven van verandering op zichzelf een effect van de behandeling is, omdat de klachten zonder behandeling tijdens de puberteit mogelijk zouden toenemen. Tegelijk kunnen gevonden verbeteringen bij gebrek aan een controlegroep ook op toeval of vertekening berusten. Over kwaliteit van leven vond NICE geen bewijs.
Waarom in dit archief
NICE stelde in dezelfde periode ook een review op over genderbevestigende hormonen; in de tijdlijn staan beide onder NICE beoordeelt het bewijs voor remmers en hormonen. Beide beoordelingen vormden een bouwsteen voor de Cass Review en worden vaak aangehaald, ook in Nederlandse Kamervragen.