Trans en armoede

Onderzoek van TGEU en nationale belangenorganisaties laat zien dat transgender personen — vooral transvrouwen van kleur en migranten — disproportioneel vaak in armoede leven.

Internationale cijfers

Onderzoek van TGEU en nationale belangenorganisaties laat zien dat transgender personen — vooral transvrouwen van kleur en migranten — disproportioneel vaak in armoede leven. Werkloosheid, dakloosheid en informeel werk komen significant vaker voor.

Mechanismen

Discriminatie op de arbeidsmarkt, conflicten met familie (verlies van financiële steun in adolescentie), gezondheidsproblemen en juridische beperkingen dragen bij aan kwetsbaarheid. Toegang tot transitiezorg is in landen zonder vergoeding een aanvullende financiële belasting. Wat in Nederland wordt vergoed, staat bij zorgverzekering en genderzorg.

Beleidsimplicaties

Belangenorganisaties pleiten voor bescherming op de arbeidsmarkt, sociale opvang die ook transgender personen toelaat, en toegang tot zorg. In Nederland is een deel van deze bescherming wettelijk verankerd; in de praktijk blijven knelpunten bestaan.

Nederlandse cijfers

Het Sociaal en Cultureel Planbureau onderzocht in 2017 de leefsituatie van mensen die hun geslachtsregistratie hadden laten wijzigen, met gegevens van het CBS. Zij hadden vaker een laag inkomen dan de rest van de bevolking, hadden minder vaak betaald werk en ontvingen vaker een uitkering. Zij woonden ook vaker alleen. Het onderzoek ging alleen over mensen met een gewijzigde registratie en zegt dus niets over de grotere groep die zich als transgender of non-binair identificeert.

Internationaal onderzoek

In de grote Amerikaanse enquête onder transgender personen uit 2015 leefde bijna een derde van de deelnemers in armoede, ruim twee keer zo veel als in de bevolking. In de enquête van het Europese grondrechtenagentschap uit 2019 zeiden transgender deelnemers vaker dan andere deelnemers dat zij moeilijk rondkwamen. Beide onderzoeken werken met deelnemers die zich zelf aanmelden, waardoor de cijfers niet zonder meer voor de hele groep gelden.

Oorzaak en gevolg

Discriminatie is niet de enige verklaring. Psychische problemen, autisme en een onderbroken schoolloopbaan komen in deze groep vaker voor en bemoeilijken elk voor zich het vinden en houden van werk. Een medisch traject kost tijd, met operaties en herstelperiodes, en in landen zonder vergoeding ook veel geld. Wie de armoede wil verminderen, moet daarom verder kijken dan de arbeidsmarkt alleen. Zie trans en mental health, gender op de werkvloer en arbeidsrecht en transitie.