TGEU — Transgender Europe

Transgender Europe (TGEU) is een Europese non-profitorganisatie voor de rechten en het welzijn van transgender personen in Europa en Centraal-Azië.

Wat is TGEU

Transgender Europe (TGEU) is een Europese non-profitorganisatie voor de rechten en het welzijn van transgender personen in Europa en Centraal-Azië. Zij vertegenwoordigt volgens de eigen website meer dan tweehonderd lidorganisaties in ruim vijftig landen (bron). Het bureau zit in Berlijn (bron).

Trans Rights Map

TGEU publiceert jaarlijks, samen met ILGA-Europe, een Trans Rights Index & Map. Die toont de juridische situatie van transgender personen in 54 landen: 49 in Europa en 5 in Centraal-Azië. Punten worden toegekend op 32 indicatoren in zes categorieën: erkenning van het juridische geslacht (zie wijziging van geslachtsregistratie), asiel, haatzaaien en haatmisdrijven, bescherming tegen discriminatie, gezondheid en gezin. De scores zijn volgens TGEU uitsluitend gebaseerd op de wettekst en houden geen rekening met de sociale situatie of de manier waarop wetten worden toegepast. De update verschijnt elk jaar rond de Internationale Dag tegen Homo-, Bi- en Transfobie (bron; uitleg van TGEU).

Trans Murder Monitoring

Sinds 2009 voert TGEU, samen met partnerorganisaties en activisten over de hele wereld, de Trans Murder Monitoring uit. Daarin worden gemelde moorden op transgender en genderdiverse personen verzameld en geanalyseerd. De jaarlijkse update verschijnt kort voor Transgender Day of Remembrance op 20 november (bron).

Organisatie en financiering

TGEU is in 2005 opgericht onder de naam Transgender Europe e.V. Sinds 2018 werkt de organisatie ook in Centraal-Azië. De volledige naam is nu TGEU, Trans Europe and Central Asia (bron). Op de eigen website staan onder het kopje Funders de logo's van Nederland, de Raad van Europa en de Europese Unie (bron). TGEU zegt ook te pleiten voor de rechten van transgender personen bij de EU en de VN (bron).

Kanttekeningen bij de moordcijfers

De update van 2025 telde 281 moorden tussen 1 oktober 2024 en 30 september 2025, tegen 350 een jaar eerder. Daarvan vond 68 procent plaats in Latijns-Amerika en het Caribisch gebied; in Europa werden vijf gevallen gemeld. Sinds 2009 zijn 5.322 moorden geregistreerd (bron). TGEU schrijft zelf dat de werkelijke aantallen waarschijnlijk veel hoger liggen, omdat moorden vaak verkeerd of helemaal niet worden gerapporteerd, bijvoorbeeld door verkeerde aanduiding van het geslacht, stigma of beperkte berichtgeving in de media. De daling ten opzichte van 2024 betekent volgens TGEU niet dat het veiliger is geworden. Van de gemelde slachtoffers was volgens TGEU 90 procent een transvrouw of transfeminien persoon en 88 procent zwart of bruin; sekswerkers vormen met 34 procent de grootste groep onder de bekende beroepen (zelfde bron). De wereldwijde totalen worden daardoor vooral bepaald door andere regio's dan Europa.

Standpunt over zorg voor minderjarigen

TGEU ondertekende op 18 december 2024, samen met ILGA-Europe, het IPPF European Network, IGLYO en The Kite Trust, een gezamenlijke verklaring tegen het besluit van de Britse regering om de verkoop en levering van puberteitsremmers via particuliere recepten aan jongeren onder de 18 voor onbepaalde tijd te verbieden (bron; besluit van de regering). De verklaring noemt toegang tot deze zorg noodzakelijk, levensreddend en op bewijs gebaseerd en noemt de onderzoeken achter het besluit methodologisch twijfelachtig. De University of York, die voor de Cass Review het bewijs doorlichtte, vond bij 50 studies naar puberteitsremming er 1 van hoge, 25 van matige en 24 van lage kwaliteit, en beperkt of tegenstrijdig bewijs over het effect op genderdysforie en psychische gezondheid (bron). Op 4 april 2023 publiceerde TGEU samen met de Duitse vereniging BVT ook een verklaring waarin zij zich teleurgesteld toonde over twee beslissingen van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (O.H. tegen Duitsland en A.H. tegen Duitsland) over de geboorteakten van kinderen van transgender ouders; het Hof stelde dat er geen schending van mensenrechten was vastgesteld (bron). Zie ook ILGA-Europe, de Cass Review, ouderschap na transitie en het Europees Hof en transgender rechten.

Veelgestelde vragen